Szesnastki Minolty - modrzewie8

Modrzewiowy Dom
Agnieszka & Robert Soleccy
59-610 Wleń
Modrzewie 8
Przejdź do treści
Menu

Szesnastki Minolty

.
Część I

Minolta 16    Minolta 16 II
Konan 16 Automat choć produkowany przez Minoltę, nie był konstrukcją opracowaną przez tą firmę. W 1957 r firma nosząca jeszcze nazwę „Chiyoda Kogaku Minolta ” rozpoczęła produkcję aparatu oznaczonego jako Minolta 16.  Pokrętła zmiany przysłony przeniesiono z górnej ścianki na prawą boczną korpusu, przekonstruowano kasetę na film, licznik klatek filmu, a przede wszystkim w konstrukcji wykorzystano już tworzywo sztuczne i aluminium. Sprawiło to,że aparat stał się znacznie lżejszy i prawdopodobnie znacznie tańszy w produkcji. Obiektyw Rokkor 3,5/25 mógł być przysłaniany w typowym ciągu  f 3,5 – -11. Migawka typu gilotynowego przebiegająca przed obiektywem ma tylko trzy nastawy 1/25s, 1/50s i 1/200s.W normalnych warunkach fotografowania jest to wystarczający zakres do  prawidłowego  naświetlenia dostępnych wówczas filmów. Film był umieszczony w zespolonej kasecie z komorami zdawczą i odbiorczą. Kasety są rozbieralne z możliwością wielokrotnego ładowania typowym filmem kinowym 16mm. Z tego względu, że taki film posiadał perforacje po obu stronach, format klatki wynosił tylko 10x 14 mm. Aby wykonać zdjęcie trzeba rozsunąć aparat co spowoduje osłonięcie przeziernikowego celownika, obiektywu i spustu migawki umieszczonego na górnej płycie. Na przedniej ściance, w miejscu gdzie ustawia się obiektyw po rozsunięciu aparatu zamontowany jest w wysuwnej rameczce filtr UV. Można go było zamieniać na kilka innych stosowanych w fotografii cz-b. W aparacie tym nie znajdziemy jednego z podstawowych mechanizmów w aparatach foto, czyli mechanizmu ustawiania ostrości. Obiektyw był ustawiony na stałe na odległość 15 stóp  tj ok 4,5 m, więc aby zarejestrować ostry obraz dalszych planów trzeba było używać przysłon o wartości powyżej 5,6. W instrukcji obsługi podawany był zakres głębi ostrości dla poszczególnych przysłon.
W 1960 roku firma zmodernizowała nieco ten model wyposażając go w  czterosoczewkowy obiektyw o jasności f 2,8 – 16 i poszerzając zakres czasów migawki o czas „B” 1/30, 1/60, 1/125, 1/250 i 1/500.Powiększeniu uległy również wymienne filtry wsuwane w przednią część obudowy. Dostępne były typowe filtry korekcyjne 1A, UV, 80A, Y48 (żółty), 81B i filtry umożliwiające otrzymanie ostrego obrazu dalekich planów „0” przy dużym otwarciu przysłony, oraz do zdjęć z bliska oznaczonych jako „1” i „2”.Podobnie jak i w poprzednim modelu obiektyw był zamontowany na stałe i wyskalowany na 9 stóp czyli ok 2,7m.  
Był to najdłużej produkowany model aparatu  Minolty na film 16 mm, bo jego produkcja zakończyła się wraz z zamknięciem produkcji aparatów na tego typu ładunki filmowe.
Oprócz podstawowego modelu wykończonego w srebrnym kolorze aluminium,dostępne były aparaty w kolorze czarnym, złotym, zielonym, niebieskim i czerwonym.

Minolta 16P i Minolta 16PS
Równocześnie z wprowadzeniem do sprzedaży Minolty 16 II postanowiono wprowadzić na rynek aparat o bardzo uproszczonej obsłudze i ograniczonych parametrach. W tym modelu zrezygnowano z znanego z poprzednich modeli sposobu przesuwania filmu na następna klatkę. Mechanizm typu „push-pull” czyli wysuń i wsuń zastąpiono kółkiem, które obracane kciukiem powodowało przesunięcie filmu o jedną klatkę z równoczesnym napięciem mechanizmów migawki. Było to o tyle praktyczniejsze, że przesunięcie filmu i napięcie migawki nie powodowało straty klatki filmu w przypadku rezygnacji ze zdjęcia i potrzeby schowania aparatu do futerału. Spowodowało to też zwiększenie długości korpusu aparaty, gdyż lunetkowy celownik nie wykorzystywał pustej przestrzeni po rozsunięciu korpusu i obudowy, ale był trwałym elementem konstrukcji. Tego typu rozwiązanie Firma Minolta stosowała aż do końca produkcji aparatów na film 16 mm. Pierwsza wersja tak uproszczonego aparatu posiadała tylko jeden czas migawki. Dozowanie odpowiedniej ilości światła odbywało się przy pomocy obrotowej tarczy z naniesionymi symbolami pogodowymi. Po wstępnym ustawieniu czułości załadowanego filmu, kręcąc tarcza ustawiało się wskaźnik naprzeciw odpowiedniego dla danej chwili symbolu. Powodowało to przysłanianie obiektywu Rokkor 3,5/25mm w zakresie od f 3,5 do 16.Spust migawki , licznik klatek filmu jak i pokrętło ustawiania czułości umiejscowione są na górnej płycie korpusu. Z prawej strony znajdziemy gniazdko do podłączenia lampy błyskowej, a od spodu typowe gniazdo do zamocowania na statywie. Na filmie ładowanym do podwójnych zespolonych kasetek można było zrobić 20 zdjęć formaty 10x14mm.
W 1965 r pojawił się lekko zmodernizowany model z dodatkowym czasem migawki. Zmiany dokonywało się przy pomocy małej dźwigienki z przodu aparatu, ustawiając ją na czerwoną lub białą kropkę. Również i w tym modelu tego prostego kieszonkowego aparatu producent nie wyposażył go w mechanizm ustawiania ostrości. Produkcja tego taniego aparatu trwała aż do 1974r kiedy to firma zdecydowała się zastosować w swych kieszonkowych aparatach format 110.
Minolta 16 EE
Ten całkowicie metalowy aparat na nieperforowany film 16mm został wprowadzony na rynek w 1963r. Był to pierwszy model który posiadał półautomatyczny dobór ekspozycji. Prąd elektryczny wytwarzany przez umieszczony z przodu korpusu niewielki panel selenowy sterował mechanizmem przymykania przysłony. W zależności od natężenia oświetlenia przysłona była bardziej lub mniej przymykana. Niestety, ale fotografujący nie był informowany o aktualnie wybranej przysłonie, a tylko w prawym górnym rogu lunetkowego celownika zapalała się zielona diada informująca o   poprawnej ekspozycji. Czas otwarcia migawki związany był z ustawianiem czułości używanego filmu. Wynosił on ok 1/30 s. dla filmu 25ASA i 1/400 s. dla filmu 400ASA.Wyboru dokonuje się poprzez ustawienie odpowiedniej dla użytego filmu wartości na pokrętle umieszczonym na górnej płycie aparatu. Obiektyw Rokkor 25mm.f 2.8 posiada dwie nastawy odległości fotografowania dla bliskich i dalekich planów / 2,5m i 5 m/. Dokonywało się tego przy pomocy niewielkiego suwaczka umieszczonego w dolnej płycie obudowy. Przed obiektywem można było mieścić filtry korekcyjne jak i zmieniające odległość ostrzenia.. Była to trochę skomplikowana czynność i lepiej było wykonać ją w domu przy stole gdyż niewielkich wymiarów filtr łatwo można upuścić i zagubić. Filtry były sprzedawane jako dodatkowe wyposażenie w zestawach po trzy  ułożone w specjalnym plastikowym pudełeczku. Jeden z zestawów zawierał filtry , a w zasadzie soczewki  umożliwiające fotografowanie z odległości 0,7 i 1,2 metra oraz filtr żółty. Drugi zestaw zawierał filtry korygujące do fotografii barwnej i składał się z filtrów oznaczonych jako B80, B81, i A1.Przewijanie filmu odbywało się przy pomocy pokrętła umieszczonego z prawej strony korpusu, które jednocześnie napinało migawkę. Licznik klatek był wyskalowany do 20-tui po otwarciu pokrywy komory filmowej powracał na pozycję „S” Tuż nad wziernikiem celownika umieszczone jest niewielkie pokrętło zmiany trybów pracy migawki - „Auto” i „Flash”

Już rok później światłoczuły element selenowy zastąpiono komórką CdS, a układ elektryczny był zasilany prądem z miniaturowej baterii PX 625 o napięciu 1,35V. Szybkość migawki nie była już na sztywno powiązana
z czułością filmu, lecz fotografujący miał do wyboru czasy 1/50s, 1/200s i 1/30s dla zdjęć z użyciem lampy błyskowej Przy wyborze czasu dla lampy błyskowej przysłona ustawia się automatycznie na wartość 11 i nie można jej było zmienić. Tak zmodernizowany  aparat znany jest dzisiaj pod nazwą Minolta 16 EE II.
Minolta 16EE produkowana w latach 1962-64, a wersja II w latach 1963-1971były największymi i najcięższymi kamerami z linii kieszonkowych aparatów fotograficznych Minolty.
Wróć do spisu treści