Modrzewie - modrzewie8

Modrzewiowy Dom
Agnieszka & Robert Soleccy
59-610 Wleń
Modrzewie 8
Przejdź do treści
Menu

Modrzewie

Modrzewie nie są typową wsią sudecką, a raczej połączone pod wspólną nazwą trzy niewielkie osady rozmieszczone w dolinie  potoku mającego źródło na zboczach Tarczynki. Nie jest znany dokładny czas powstania tu pierwszych domostw, historycy oceniają początek osadnictwa na koniec XVI lub początek XVII wieku, lecz pierwsze wiarygodne wzmianki pochodzą z okresu po wojnie trzydziestoletniej. Była to kolonia wchodząca
w skład dóbr ziemskich właścicieli sąsiedniej wsi Gościradz /Arnsberg/, która obecnie jest częścią Wlenia. Jako właściciele wymieniani są
-do 1776 Lorenz Held d,Arle
-wdowa z domu Von Riemberg a od 1784 ich syn
-1825 wdowa po sędzim pow. we Wleniu Matthai z domu d,Arle
-1870 radczyni Mattheai z domu Geld von Urle
Jak wynika z dokumentów była to kiedyś spora wieś licząca ok dwustu mieszkańców. Dokładne dane wyglądają następująco ;
1786-169 , 1816-185 , 1825- 200 , 1840-194 ,1863-190 , 1871-171 , 1885-148 , 1905-116 , 1920-116 , 1945-116 , 1970-23 , 1988-7
Do dzisiaj z tych czasów pozostało niewiele śladów , najstarsze domy pochodzą z przełomu XIX w ,wiele domów zniknęło albo nieremontowane popadły w ruinę ,których resztki zarastają krzakami i zielskiem. Pierwotnie zabudowania Modrzewi zgrupowane były w dwóch rejonach. Główna część leżąca w dolinie potoku powyżej dwóch niewielkich stawów, licząca w 1825r 43 domy, folwark i młyn wodny. Druga część licząca sześć budynków była rozmieszczona w rejonie występu skalnego zwanego Zimną Skałą. W późniejszym okresie powstała osada zwana Nowymi Modrzewiami. Było to sześć budynków przy drodze prowadzącej do Czernicy. Do dzisiaj pozostał tam tylko jeden budynek będący dawniej zajazdem.
Dawni mieszkańcy Modrzewi zajmowali się głównie tkactwem i pasterstwem płacąc w 1726 r 470 talarów podatku przy 202 z części dworskiej. W 1840r było tu 44 domy 2 gospody,młyn,szkoła bez stałego nauczyciela,
4 rzemieślników ,a na 160 krosnach tkano tkaniny. Pod koniec XIX w następuje powolny spadek mieszkańców,być może przyczyną było zapóźnienie w rozwoju gospodarczym prowincji śląskiej.
Po zakończeniu II wojny światowej nastąpiła wymiana narodowościowa ludności. Pierwsi osadnicy zamieszkiwali często wspólnie pod jednym dachem z ich dotychczasowymi gospodarzami. Realizując postanowienia poczdamskie , pierwszych wysiedleń ludności niemieckiej z Wlenia i okolic dokonano w dniu 15 i 16 lipca 1946r. a pozostałych w październiku. Ludzie ci musieli piechotą udać się do punktu zbiorczego w Płakowicach
/ok. 30km / zabierając tylko podręczny bagaż.
Pierwsze powojenne lata to trudny okres , wielu przybyłych na tak zwane ziemie zachodnie musiało opuścić swoje domostwa na kresach wschodnich. Pierwszym powojennym sołtysem wsi noszącej wtedy nazwę Śliwowica, został osadnik wojskowy Bazyli Żołnierz. Prawdopodobnie po wysiedleniu niemieckich mieszkańców nie wszystkie domostwa zostały zasiedlone .Ogólna sytuacja w kraju oraz brak poczucia własności nie zachęcały do dbania o mienie , nieremontowane budynki niszczały,  a kiedy nie nadawały się już do mieszkania po prostu opuszczano je .Jeszcze dzisiaj bez trudu można odszukać resztki tych domostw pośród krzaków
i zielska. W ostatnim czasie taki los o mało co nie podzieliłby dawny pensjonat obok Zimnej Skały. Po tzw zmianach ustrojowych wiele zakładów przemysłowych upadło a wraz z nimi ośrodki kolonijno-wypoczynkowe , które te zakłady posiadały. Po wielu latach nieużytkowania nowy dzierżawca postanowił przebudować budynek zdejmując dach i stawiając nową kondygnację . W takim niezadaszonym stanie budynek trwał kilka kolejnych lat, ale na szczęście nowi właściciele przywrócili mu poprzednią funkcjonalność i podobny wygląd. Wieś stopniowo wyludniała się i w początkach lat dziewięćdziesiątych liczyła tylko kilkunastu mieszkańców. Na szczęście pod koniec XX w sprowadziło się tu kilka nowych rodzin, a po przyłączeniu nowych budynków stojących przy rozwidleniu polnej drogi prowadzącej do Nielestna liczebność mieszkańców wzrosła do ok osiemdziesięciu.
W 2015 roku prywatni inwestorzy zakończyli budowe trzech nowych budynków mieszkalnych o drewnianej konstrukcji.
Wróć do spisu treści