Marczów - modrzewie8

Modrzewiowy Dom
Agnieszka & Robert Soleccy
59-610 Wleń
Modrzewie 8
Przejdź do treści
Menu

Marczów

Okolice
Pierwsze historyczne wzmianki o wsi pochodzą z 1364 r kiedy to stanowiła ona skład dóbr rycerskich. Z początkiem XV w wchodziła już do dóbr ziemskich benedyktynek z klasztoru w Lubomierzu i w ich władaniu pozostała aż do kasaty zakonu w 1810r. O przywiązaniu do wiary katolickiej świadczą liczne kapliczki i figury przydrożne. Po wojnie 30- letniej nastąpił bardzo intensywny rozwój osady. W początkach XIX w we wsi znajdowały się szkoła katolicka, młyn, browar, gorzelnia, 3 gospody, 3 warsztaty płóciennicze. Ludność zajmowała się głównie rzemiosłem, hodowlą owiec i sadownictwem. 5 kwietnia 1844r. urodził się tu Johannes Titz, budowniczy jednych z najsłynniejszych na świecie fisharmonii artystycznych. W dolnej części wsi przebiega linia kolejowa wybudowana w 1909r. Tuż obok jest niewielka elektrownia wodna wykorzystująca siłę spiętrzonych jazem wód Bobru. Za wsią w kierunku północnym na wzgórzu Łopata odkryto istnienie wczesnośrednio-wiecznego grodu nazwanego Babim Gródkiem.
Kościół filialny p.w. św. Katarzyny

Barokowa świątynia wybudowana w 1707r prawdopodobnie na miejscu wcześniej istniejącej budowli sakralnej. Charakterystycznym elementem jest Pogańska Głowa umieszczona wysoko pod gzymsem kościelnej wieży.
Ma ona wyobrażać skamieniałe oblicze Tatara z 1241r a wg innych przekazów jest to głowa pogańskiego bóstwa,które czczono w pobliskim Babim Gródku. W kościele godne uwagi jest osiemnastowieczne barokowe wnętrze z drewnianym polichromowanym ołtarzem i amboną. Warto również zwrócić uwagę na drewniany prospekt organowy i chrzcielnicę oraz liczne drewniane i kamienne figurki, a także obrazy olejne. Przed kościołem znajdowała się niegdyś pomnik ofiar I wojny światowej, obecnie na postumencie stoi figurka Chrystusa Króla.
Folwarczna Góra
Agatowa Skała


Niedaleko Marczowa, na prawym brzegu Bobru wnosi się niewielkie wzniesienie zwane Górą Folwarczna. Z  jej szczytu roztacza się piękna panorama na dolinę Bobru i Pogórze Izerskie. Od strony Bobru góra została częściowo wyeksploatowana przez działający tu po wojnie kamieniołom. Między skałami znajdywano agatowe żyły i dlatego czasem widać tu poszukiwaczy tego ciekawego minerału. W pobliżu mnożna jeszcze zobaczyć ruiny spalonego w 1945r folwarku. Jego początki sięgają początku XIV wieku kiedy dwór posiadał tam rycerz Kitzold uznawany za protoplastę możnego śląskiego rodu Hohbergów. Na początku XVI wieku folwark został własnością benedyktynek z Lubomierza. Po wojnie budynki folwarczne szybko popadły w ruinę, a miejsce to obrosło legendami o ukrytych pod koniec wojny skarbach.
Wróć do spisu treści